บทที่ 61 ของบำเรอธามไทน์

ธามไทน์ขมวดคิ้วเข้าหากัน ความรู้สึกบางอย่างที่เขาไม่เคยสัมผัส ความรู้สึกอยากปกป้องมากกว่าอยากทำลาย เริ่มก่อตัวขึ้นกลางอกอย่างน่าประหลาด เขาค่อย ๆ ผ่อนแรงบีบที่ข้อมือเล็กลง เปลี่ยนมาเป็นใช้นิ้วโป้งเกลี่ยน้ำตาที่แก้มใสอย่างแผ่วเบาโดยที่เจ้าตัวก็อาจจะไม่รู้ตัว

“ขี้แย” เขาพึมพำเสียงต่ำ แต่น้ำเสียงกลับไม...