บทที่ 62 ของบำเรอธามไทน์

น้ำฟ้าเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ความร้ายลึกของเขาที่เปลี่ยนจากการรุกนิ่ง ๆ มาเป็นการข่มขู่ซึ่ง ๆ หน้าทำให้เธอไปไม่เป็น ธามไทน์ทิ้งเอกสารลงในมือของเธออย่างไม่แยแส ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับไปหาเพื่อน ๆ ด้วยมาดคุณชายวิศวะที่เย็นชาทว่าในใจกลับรู้สึกสะใจอย่างบอกไม่ถูก ที่เห็นยัยเด็กดื้อหน้าเสียไปได้

ณ ใต้ตึกคณ...