บทที่ 66 ของบำเรอธามไทน์

สายตาของเพื่อนสนิทแต่ละคนเต็มไปด้วยความสงสัย ค้นคว้า และกึ่งล้อเลียน ราวกับกำลังจับผิดว่า ‘คนนิ่งขรึม’ อย่างเขาจะเสียอาการเพราะเด็กในปกครองจริงหรือเปล่า

ชายหนุ่มขบกรามแน่นจนขึ้นสันนูน เขาค่อย ๆ ทรุดกายลงนั่งตามเดิม พลางปรับเปลี่ยนท่าทีให้กลับมานิ่งสนิทและเย็นชาอย่างรวดเร็ว มือหนาเอื้อมไปหยิบแก้วกาแฟ...