บทที่ 79 ของบำเรอธามไทน์

“นั่งลงตาธาม” เสียงทรงอำนาจของผู้เป็นพ่อสั่งนิ่ง ๆ

“ปล่อยให้ป้าอุ่นไปจัดการ เรามีเรื่องสำคัญที่ต้องคุยกับหนูเกศต่อ”

ธามไทน์ขบกรามแน่นจนขึ้นสันนูน เขาจำใจนั่งลงตามเดิม ทว่ามือหนาที่อยู่ใต้โต๊ะกลับกำแน่นจนสั่น

หลังจากมื้อเที่ยงที่แสนอึดอัดจบลง เกศสุดาขอตัวขึ้นมาพักผ่อนในห้องรับรองหรูหราที่น้ำฟ้าเพิ่งจ...