บทที่ 90 ของบำเรอธามไทน์

“คุณ... คุณธามไทน์จ้ะพ่อ” น้ำฟ้าก้มหน้าจนชิดอก ไม่กล้าสบตาผู้เป็นพ่อที่เธอรักและเทิดทูนที่สุด

“แต่น้ำฟ้าไม่ได้ตั้งใจ จะให้เรื่องมันเป็นแบบนี้ น้ำฟ้าผิดเองจ้ะพ่อ น้ำฟ้าผิดเองทุกอย่าง”

“ไอ้ธามไทน์!” กำนันเกริกคำรามออกมาอย่างเหลืออด ท่านตบมือลงกับวงกบประตูไม้ดังสนั่น จนน้ำฟ้าสะดุ้งสุดตัว

“ไอ้ลูกชายไอ้จ...