บทที่ 98 ของบำเรอธามไทน์

“น้ำฟ้าไม่อยากให้ลูกโตมา ในบ้านที่พ่อแม่แต่งงานกันเพราะความจำเป็น น้ำฟ้าอยู่คนเดียวได้จ้ะ พ่อกับพี่พนาเลี้ยงหลานได้”

ธามไทน์รู้สึกเหมือนถูกตบหน้าฉาดใหญ่ ความเจ็บปวดจากการถูกรุมโทรมยังไม่เท่าความเจ็บที่ได้รับรู้ว่า ‘บาดแผล’ ในใจที่เขาฝากไว้กับเธอ มันลึกเกินกว่าจะใช้การทำงานหนักเพียงไม่กี่วันมาลบล้างไ...