บทที่ 1 จุดเริ่มต้น

ตอนที่ 1

ฉันมันก็เหมือนคนโง่คนนึงที่ให้เธอหลอก

เธอก็รู้ว่าฉันก็รักและยอมเธอทุกอย่าง

ไม่เป็นไรถ้าที่ฉันทำเธอจะมองข้ามไป

หากหัวใจเธอเปลี่ยนไปฉันคงไม่ยื้อเธอไว้

ฉันจะยอมปล่อยเธอไป

หรือเห็นแค่ฉันเป็นทางผ่าน

มันเจ็บจนต้องร้องไห้

เพราะหัวใจแบกรับไม่ไหว

สิ่งเดียวที่รับรู้ได้

คือฉันกลายเป็นคนที่เธอไม่เอา

ฉันชื่อวิวเป็นนักศึกษามหาลัยแห่งหนึ่งมีฐานะทางบ้านก็มีฐานะปานกลางไม่ได้ร่ำรวยอะไรมากมายนักแต่ก็ยังมีครอบครัวที่อบอุ่น ตัวของฉันทำงานหาเลี้ยงตัวเองมาเสมอเพื่อที่จะไม่ให้เป็นภาระของพ่อที่ทำงานเพียงคนเดียวของบ้านแม่ของฉันเป็นแม่บ้านเต็มตัวคอยดูแลบ้านทุกๆอย่างสิ่งเดียวที่ฉันพอที่จะช่วยได้ก็คือการทำงานพิเศษในช่วงหลังเลิกเรียน ชีวิตของฉันก็เป็นแบบนี้มาเสมอ จนชินซะแล้ว

ฉันเป็นลูกสาวคนเดียว มีพ่อกับแม่เป็นครอบครัวหนึ่งเดียวของฉัน และฉันก็ยังมีเพื่อนสนิท ถึง 2 คนชื่อโอมกับต้องตา พวกเราทั้งสามคนเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมต้น แต่ฉันกับโอมเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก ฉันกับโอมก็เลยสนิทกันมากกว่าต้องตา ฉันกับต้องตาเรามีเรื่องอะไรก็คอยปรึกษากันอยู่เสมอ 

แม้กระทั่งเรื่องราวความรักของฉันที่ฉันแอบรักเพื่อนสนิทยังโอม และต้องตาก็คอยให้กำลังใจและให้ความช่วยเหลือฉันมาโดยตลอด ฉันเองก็ไม่เคยคิดว่าสิ่งที่ฉันพูดไปนั้นมันจะย้อนกลับมาทำร้ายตัวเอง 

"วิว วิวๆ!"

เสียงเรียกของใครบางคนทำให้ฉันสะดุ้งตกใจ เมื่อหันไปมองก็พบว่าเป็นโอมที่วิ่งมาหน้าตาตื่นท่าทางเหมือนมีเรื่องบางอย่างที่แทบจะสะกดกลั้นความต้องการของตัวเองไม่ไหว นั่นจึงทำให้ฉันรู้สึกตื่นเต้นไปพร้อมกันกับท่าทางของเขาในตอนนี้

"เสียงดังอะไรมีเรื่องอะไร"

ฉันหันไปถามในขณะที่เขาเองก็ยิ้มแก้มปริเป็นรอยยิ้มที่ดูดีจนใจของเธอรู้สึกอบอุ่นอย่างแปลกประหลาด

"กูมีเรื่องจะบอกมึงอ่ะ โอ๊ยกูโคตรดีใจชิบหาย กูมีคนที่จะมาแนะนำให้มึงรู้จัก"

"ใครหรอเพื่อนใหม่หรืออะไร"

ยิ่งเป็นคำพูดนั้นทำให้ตัวของฉันยิ่งตื่นเต้นเข้าไปอีก แต่คนที่เดินมาก็เป็นต้องตานี่จะเป็นคนที่มาแนะนำให้รู้จักได้ยังไงก็ในเมื่อต้องตาก็เป็นเพื่อนของพวกเราอยู่แล้วไอ้โอมเล่นอะไรพิเรนอีกแล้วหรือเปล่าเนี่ย

"ต้องตา..."ฉันมองไปที่ต้องตา แล้วอดที่จะเรียกชื่อของเธอไม่ได้

"แต่แนะนำทำไมวะ ก็กูรู้จักต้องตามมานานแล้วมึงกับกูก็เป็นเพื่อนต้องตาแล้วจะแนะนำกูทำเพื่ออะไรวะเนี่ย"

ฉันถามดูความสงสัยจริงๆทำไมจะต้องแนะนำตัวความต้องการให้กับฉันได้รู้จักทั้งๆที่ก็เป็นเพื่อนกันมานานแล้วด้วยซ้ำ หรือว่าอีกฝ่ายจะมีสถานะพิเศษมากกว่านั้นโดยที่ไม่ต้องรอให้ฉันคิดไปเองโอมจึงได้พูดขึ้นมา

“ฟังก่อนสิวะคนนี้คือต้องตาตอนนี้เขาเป็นแฟนกูแล้ว พวกเราสองคนตกลงคบกันแล้ว"

คำพูดของโอมทำเอาใจฉันแทบขาดออกจากกันเหมือนโดนควักหัวใจออกมาฉีกเป็นชิ้นๆไม่รู้ว่าความรู้สึกตอนนี้มันเรียกว่าอะไรแต่มันโคตรจะเจ็บเลยเพื่อนที่ฉันเคยปรึกษาเรื่องตามจีบโอมและอีกฝ่ายก็ให้คำปรึกษาฉันมาโดยตลอดในเวลานี้กลับกลายเป็นคนที่ทรยศและหักหลังฉัน และเป็นคนที่กลัวตัวของเขาไปได้

"เมื่อกี้นายบอกว่าต้องตาเป็นแฟนของนายงั้นหรอ"

"ตกใจอะไรขนาดนั้นวะ ก็ใช่น่ะสิแฟนของกูเราคบกันได้ 2 เดือนแล้ว เป็นไงแฟนกูสวยไหม"

โอมยังคงพูดพร่ำไม่หยุด อวดความสวยของต้องตา ต้องยอมรับเลยว่าทั้งรูปร่างหน้าตาของต้องตาฉันจะยอมรับว่าเธอดีทุกอย่าง แต่สิ่งที่ทำให้ฉันเกลียดใบหน้านี้ก็เพราะว่าเธอไม่เคยยอมบอกว่าชอบอมเหมือนกัน ถ้าเธอยอมบอกว่าเธอชอบโอมเหมือนกัน ฉันจะได้ไม่ต้องพยายามอะไรขนาดนั้นแต่นี่เธอเป็นคนให้คำปรึกษาฉันมาโดยตลอดแถมยังรู้ความเคลื่อนไหวของฉันที่มีต่อโอม นี่มันเท่ากับผู้หญิงคนนี้กำลังหักหลังฉันอยู่

"เปล่าไม่ได้คิดว่าพวกมึงจะเป็นแฟนกันได้ กูไม่คิดเลยนะต้องตาพวกมึงกับโอมจะเป็นแฟนกัน"

ฉันไม่คิดเลยว่าต้องตาจะหักหลังฉันได้ลงคอ ใจของฉันชาไปหมดหัวมใจบีบรัดจนเจ็บ ต้องตาคือเพื่อนสนิทของฉันที่รู้จักฉันมานานเหมือนกับโอม แต่ไม่คิดเลยว่าคนที่ฉันไว้ใจมากที่สุดจะกล้าหักหลังฉันขนาดนี้ ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะได้คบกับโอม แต่การที่ต้องตาได้รู้ความลับของฉัน แต่ก็ยังเข้าหาโอม มันทำให้ฉันไม่อาจไว้ใจใครได้อีกแม้กระทั่งคนตรงหน้านี้

"กูไม่คิดเลยว่าพวกมึงจะได้คบกันแบบนี้ 2 เดือนละสินะที่ได้คบกัน"

"ก็ 2 เดือนเกือบ 3 เดือนแล้วแหละแต่ก็เพิ่งมาบอกอ่ะกลัวว่ามึงจะตกใจ"

"ทำไมมึงพึ่งมาบอกกูคบกันแรกๆ ก็น่าจะบอกกูตั้งแต่แรก ใช่ไหมต้องตา"

"ก็ตอนนั้นน่ะต้องตาไม่พร้อมนี่กูก็เลยตามใจต้องตา แล้วก็เพิ่งมาบอกมึงคนแรกนี่แหละ"

"สงสัยตอนนี้คงจะพร้อมก็เลยมาบอกยินดีด้วยแล้วกัน กูต้องไปทำงานแล้วไม่ว่างมาดูพวกมึงหรอกนะ ขอตัวก่อน"

"ทำไมรีบไปทำงานเร็วจังหวะกูว่าจะพามึงไปกินข้าวสักหน่อย"

"กูคงจะแดกข้าวลงอยู่หรอกมั้งขอตัวนะ"

" ก็ได้โชคดีแล้วกันเดินทางปลอดภัยนะมึง"

"เออ"

ใช่ ฉันเป็นเพียงแค่เพื่อนที่แอบรักคุณโง่อย่างแกยอมฉันคุมหน้าอกของตัวเองนั่นเพราะแรงบีบของหัวใจจากความเจ็บปวดที่ได้รู้ว่าเพื่อนของฉันได้มารักกันแต่ฉันกลายเป็นคนนอกที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย

ดูเหมือนคนโง่คนนึงที่โดนหลอกลวงจากเพื่อนสนิท ถ้าจะให้ย้อนเวลากลับไป หรือว่าในภายภาคหน้าในอนาคตให้กลับไปคบกับผู้หญิงที่ชื่อต้องตาอีก ฉันคงทำไม่ได้นอกจากจะเป็นศัตรูหัวใจยังเป็นเพื่อนที่ทรยศหักหลังคนอื่นได้มักง่ายขนาดนี้ ฉันไม่อยากกลับไปเป็นเพื่อนของผู้หญิงคนนี้อีกแล้วและจะไม่มีวันให้อภัยผู้หญิงคนนี้ได้อีกเหมือนกัน

☔ต้องตา รินภาวรรณ☔ วันนี้ 20:00 นเรามาเจอกันที่เดิมของเรานะ

☔ต้องตา รินภาวรรณ☔ เธอช่วยตอบเราหน่อยนะเราขอร้องล่ะเรามาคุยกันดี ๆ ฉันจะอธิบายเรื่องทั้งหมดให้เธอได้เข้าใจ

❄วิว วารัน❄ ก็ได้

ฉันอ่านแชทที่ต้องตาส่งมาให้ฉันมองแค่นิดเดียวแล้วตอบไปสั้นๆโดยที่ไม่คิดอะไร และฉันก็มาตามนัดจนได้แต่ไม่คิด ว่าจะได้รับฟังคำพูดดีๆของผู้หญิงที่ชื่อต้องตาหรอกนะ ผู้หญิงทุกคนล้วนมีความเห็นแก่ตัวของตัวเองทั้งนั้นโดยเฉพาะกับเรื่องความรักตัวฉันเองก็เช่นเดียวกัน

"นัดฉันมามีอะไร"ฉันเปิดประเด็นขึ้นมาเพราะไม่อยากจะเสียเวลาคุยกับผู้หญิงคนนี้อีกยิ่งคุยนานก็ยิ่งรู้สึกสะอิดสะเอียนกับคนที่ตีสองหน้าแบบผู้หญิงคนนี้

"เรารู้ว่าผิดที่รู้ว่าวิวชอบโอม แล้วเราก็ไปคบกับโอมอีก เราขอโทษเธอ แต่เรื่องทั้งหมดเรากับโอมเรารักกัน รักกันมาก แต่ไม่กล้าแสดงออกต่อหน้าเธอ ฉันไม่พร้อม แต่ว่าตอนนี้ฉันพร้อมที่จะอยู่กับเขาแล้ว ฉันขอให้เธอถอยออกไปจากโอมได้ไหม"

"นี่ไม่ใช่คำอธิบายที่เธอบอกฉันในแชทหรอกนะ ที่เธอพูดออกมามันคือคำบอกว่าเธอรักกับโอมมากขนาดไหน และต้องการให้ฉันถอยออกจากเรื่องราวของพวกเธอ ตอนแรกก็ไม่คิดว่าเธอจะเป็นคนเห็นแก่ตัวหรอกนะ แต่ไม่คิดว่าเธอเป็นคนเห็นแก่ตัวเหมือนกัน แล้วมันจะผิดอะไรในเมื่อเธอเห็นแก่ตัวกับฉัน เธอทรยศหักหลังฉันแล้วฉันจะทำกับเธอไม่ได้"

"ถ้าเธอทำฉัน ฉันจะเป็นคนทำให้เธอตกต่ำ ยิ่งกว่าโดนสาปซะอีก"

ต้องตาพูดขึ้น ทำให้ฉันหลุดยิ้มออกมา ที่แท้ใบหน้าของเธอก็เสแสร้งมาตลอดงั้นสินะ นี่สิถึงจะเป็นใบหน้าที่แท้จริงของผู้หญิงคนนี้

"ฉันก็เป็นคนๆนึงที่เห็นแก่ตัว ในเมื่อเธอเห็นแก่ตัว แล้วทำไมฉันจะเห็นแก่ตัวไม่ได้ เธอนี่มันหน้าไหว้หลังหลอกจริงๆ"

"ฉันเห็นแก่ตัวกับเรื่องความรักของฉัน แต่ฉันไม่ได้เห็นแก่ตัวกับเรื่องอื่น ผู้ชายที่ฉันรักคนแรกก็คือโอม ฉันแค่ขอให้เธอถอยห่างไปไม่ได้หรือไง"

ต้องตายังคงยืนยันคำเดิมใคร ๆ เขาก็อยากจะเอาชนะคู่แข่งทางหัวใจตัวเอง ฉันเองก็เหมือนกัน แต่ก่อนที่ฉันไม่เอ๊ะใจเรื่องที่ต้องตาชอบโอม นั้นก็เพราะต้องตาชอบมั่วกับผู้ชายไปทั่ว ตอนนั้นแม้ฉันจะห้ามเธอหลายครั้งแต่ก็โดนต่อว่าเสมอ ด้วยความที่เป้นเพื่อนฉันเลยไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้โอมฟังเลยสักครั้ง

"ถ้าเธอจะมาแล้วก็พูดกับฉันแค่นี้ เธอก็ไม่ต้องพูดหรอกนะ การกระทำของเธอมันแสดงออกขนาดนี้ เลิกตอแหลกลายเป็นคนดีแล้วก็เผยธาตุแท้ออกมาสักทีเห็นแล้วมันน่าสมเพช"ฉันบอกกับผู้หญิงตรงหน้านี้

"ตอนแรกฉันตั้งใจที่จะมาขอโทษเธอ แต่มันคงไม่จำเป็น เพราะเธอต้องการประกาศศึกกับฉัน ถึงยังไงตอนนี้โอมคือผู้ชายของฉัน"

"คอยดูแล้วกัน ถ้าวันไหนที่เธอทิ้งโอม ฉันจะเป็นคนทำให้เธอไม่มีที่ยืนในสังคมในอีก ตอนนี้ที่ฉันถอยออกมา เพราะว่าโอมรักเธอมาก ฉันจึงยอมถอยออกมา ถ้าวันไหนเธอเป็นคนทิ้งเขา เธออย่าได้ซมซานกลับมาอีกเพราะฉันจะไม่มีวันปล่อยให้เขาได้ไปกับเธออีก"

"ฉันไม่มีวันทิ้งเขาเด็ดขาด ตัวของเธอก็จำเอาไว้ ว่าฉันรักเขามากขนาดไหน"

“เลิกมั่วผู้ชายด้วย อย่าสำส่อนให้มากนักโอมเขาไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยอย่าเอาโรคมาติดเขาเด็ดขาด”

ฉันว่าฉันรู้ทุกสิ่งทุกอย่างแล้วล่ะ ต้องตาได้วางแผนเอาไว้แล้ว ฉันเองที่เป็นคนเดินหลงทางเข้าไปยังหลุมพรางที่ต้องตา วางแผนเอาและฉันก็ติดกับดักของเธอเข้าเต็ม ๆ ผู้หญิงคนนี้ร้ายกาจที่แท้จริง การที่เธอประกาศตัวตน ว่าคบกับผู้ชายที่ฉันรักนั้นก็แสดงว่าเธอก็ประกาศสงครามกับฉันแล้วเช่นเดียวกัน

และต้นเหตุทั้งหมดมันก็เกิดจากฉันเองที่ทำให้พวกเขาทั้งสองคนได้รักกันแบบนี้ และเป็นที่ตัวฉันเองที่ไม่กล้าบอกว่าฉันรักเขา เพราะคำว่าเพื่อนมันค้ำคอของฉันอยู่ ถ้าพูดออกไปกลัวว่าคำว่าเพื่อนจะหมดลง ถ้าฉันเก็บความรู้สึกนี้ไว้สุดท้ายแล้ว ความเป็นเพื่อนก็ยังคงอยู่มันก็ยังจีรังยั่งยืนมากกว่าคำว่าแฟน ถ้าฉันพูดออกไปฉันอาจจะเสียคำว่าเพื่อนไปก็ได้และก็ไม่ได้คำว่าแฟนกลับมาด้วยเช่นเดียวกัน