บทที่ 5 คำโกหกที่หลอกลวง

ตอนที่ 5

คงจะมีเป็นล้านเหตุผล

ที่ทำให้ฉันควรต้องไป

บอกกับเธอว่ารักแค่ไหน

เหมือนเธอไม่ได้ยิน

อยู่กันไปก็เหมือนถูกทิ้ง

เหมือนกับคนไม่มีความหมาย

ในแววตาที่ว่างเปล่านั้น

เก็บฉันไว้ที่ใด

ก็รู้ควรต้องไป

ยิ่งฝืนเท่าไรก็ยิ่งเหนื่อยใจ

ตัวฉันต้องทำอย่างไร

ต้องตาเดินเข้ามาในงานเพื่อนต้องการบอกกับทุกคนว่าฉันไม่เหมาะสมกับเรื่องนี้ ฉันกลัวว่าโอมจะทิ้งฉันกลางงานแต่งงาน กลวว่าพ่อแม่จะเสียหน้า กลัวการโดนแย่งทุกสิ่งทุกอย่าง

"ฉันจะไม่ให้โอมแต่งงานกับผู้หญิงสำส่อนแบบผู้หญิงคนนี้เด็ดขาด"

"เธอพูดอะไรของเธอต้องตา!"

"เธอมันมั่วไม่เลือกยังจะมาจับผู้ชายคนนี้อีก เธอท้องกับคนอื่นแต่มาอ้างว่าเธอท้องกับผม แต่ความจริงแล้วเธอท้องกับผู้ชายคนอื่น"

"ต้องตาเธอดูถูกฉันมากเกินไปแล้วนะ!"

"ฉันต่างหากที่ท้องกับโอม โอมคือพ่อของเด็กในท้องของฉัน"

"เธอพูดอะไรของเธอ"

"เธอใช้โอกาสที่ฉันผิดใจกันกับโอมโดยการใส่ร้ายป้ายสีฉันว่าฉันนิสัยไม่ดีและมอมเหล้าโอมเพื่อที่จะทำให้โอมมาเป็นของเธอ เธอก็แค่ผู้หญิงที่สันดานเลว หลอกแม้กระทั่งพ่อของตัวเองหลอกทุกคน ว่าท้องกับแฟนของฉันเธอแอบรักเขามากหลายปี ทุกคนดูเอาไว้นะคะว่าผู้หญิงคนนี้มันชอบแย่งของคนอื่นมันโกหกทุกคน!"

"ไม่จริงฉันท้องกับโอมจริง ๆ โอมคือพ่อของลูกในท้องของฉัน ฉันไม่เคยคิดที่จะแย่งเขามาจากเธอเลยสักนิดเป็นเธอเองต่างหากที่ทิ้งเขา เพราะเขาคิดจะแต่งงานกับฉันเธอก็กลับมาเธอต่างหากที่เห็นแก่ตัว"

"โอมต้องตาท้องกับโอมจริงๆโอมอย่าแต่งงานกับวิวเลยนะ"

"ต้องตา"

หมับ

ฉันรีบดึงมือของเอาไว้ เพื่อที่จะไม่ให้เขาเข้าไปใกล้กับต้องตา ฉันไม่รู้ว่าถ้าฉันปล่อยมือเขาคราวนี้ เขาจะไปไหนอีกเขาจะหนีฉันไปไหมฉันไม่อยากให้เขาหนีฉันไปฉันไม่อยากให้เขาทิ้งฉันกลางงานแต่งที่มีผู้คน เกือบร้อยคนกลางงานแต่งของฉันในครั้งนี้ ต่อให้มีงานแต่ง ต่อให้เขาแค่มาอยู่กับฉัน ฉันก็มีความสุขแต่การที่เขาทิ้งฉันไปแบบนี้โดยฉันถูกใส่ร้าย ฉันคงรับไม่ไหว

"อย่าไปเลยนะ อย่าไปกับต้องตาเลยนะขอร้อง"

"โอมคะ อย่าแต่งงานกับวิว"

"นี่มันเรื่องอะไรกัน พวกเธอคิดว่างานแต่งงานในครั้งนี้เป็นแค่เรื่องล้อเล่นหรือไง!"

เสียงพ่อของโอมดังขึ้นมาจนทำให้ฉันสะดุ้งขึ้นมา แต่ก็ไม่อาจปล่อยมือจากโอมได้ฉันยิ่งกำมือของเขาแน่นไม่ยอมปล่อย

"คุณพ่อคะ ความจริงแล้วหนูกับโอมยังไม่ได้เลิกกัน เพราะวิวเลยค่ะ เธอให้ผู้ชายคนอื่นมาทำให้โอมหึงหนูจนทำให้โอมเสียใจและคิดว่าหนูทิ้งเขา ผู้ชายคนนั้นก็มาเป็นพยานให้หนูนะคะ"

ผู้ชายที่เธอบอกคนนั้น คือแฟนเก่าของเธอเองแต่กลับโยนผู้ชายคนนี้มาให้ฉันเนี่ยนะ ฉันรู้สึกเจ็บไปทั่วหัวใจ นี้มันเรื่องบ้าอะไรกัน ทำไมฉันถึงต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ด้วย

"ผมรู้จักกับวิวมาผมเป็นเพื่อนของวิว ผมเห็นว่าเขาเสียใจเรื่องของโอมผมเลยทำให้ทั้งสองคนผิดใจกัน และทำให้วิวได้มีอะไรกันกับโอมมาดามใจโอมตอนที่ต้องตากับโอมห่างกันครับ"

"เขาโกหก หนูไม่เคยรู้จักเขาเลย ไม่เคยรู้เลยว่าเขาคือใคร ทุกคนต้องเชื่อหนูนะคะ"

"ทุกคนครับ กลับบ้านกันได้แล้ว ไม่มีงานแต่งงานเกิดขึ้นแล้วครับ เชิญทุกคนกลับบ้านได้"

"มันไม่ใช่เรื่องจริงเลยนะคะ คุณพ่อเชื่อหนูนะคะ หนูไม่ได้หลอกลวงทุกคนอยู่ท้องกับโอมจริง ๆ หนูไม่ได้ทำให้ใครใส่ร้ายใครด้วย"

"เงียบซะ มันจะทำให้เธอไม่ดูแย่ไปมากกว่านี้เลิกโกหกทุกคนซะ มาทางไหนกลับไปทางนั้น ที่นี่ไม่ต้อนรับคนอย่างเธอ"

พ่อของโอมตวาดลั่ว ขนาดพ่อแม่ของฉันก็ยังไม่เข้ามาปกป้องฉันเลยสักนิด ฉันเจ็บจนไม่รู้จะเจ็บยังไงแล้ว ความเจ็บปวดนี้มันถาโถมเข้าใส่ใจของฉันจนปวดไปหมด 

"หนูท้องกับโอมจริงๆ หนูไม่ได้โกหก ทำไมทุกคนไม่เชื่อหนูทำไมทุกคนต้องเชื่อแต่ต้องตาด้วย ทำไม!"

"ตั้งแต่ฉันรู้จักต้องตามา ต้องตาไม่เคยโกหกฉันเลยสักครั้ง และต้องตาเขามีพยานหลักฐานว่าเธอใส่ร้ายเขา ถึงต้องเลิกกันกับโอม"

"หึ หึๆ..."

ฉันสติหลุดก่อนจะหัวเราะออกมา ฉันหันไปมองคนรอบตัวก่อนจะหยุดจ้องมองทุกคนที่ฉันให้ใจไปหมด แม้แต่พ่อแม่ของฉันเองก็ยังไม่อาจจะยอมรับในตัวฉันได้อีกต่อไป ฉันเจ็บปวดจนยากจะยอมรับทุกคนได้อีกจริง ๆ 

"วิว..."

ฉันถอดผ้าคลุมหน้าออกช้า ๆ จิตใจล่องลอยไปไกลแสนไกล เหวี่ยงดอกไม้ที่ฉันเป็นคนจัดมาอย่างดี โยนมันทิ้งลงพื้นอย่างไม่ไยดี ทุกคนต่างเหยียดหยามฉันเกลียดฉัน หาว่าฉันเป็นผู้หญิงร้ายกาจขี้โกหก ทั้ง ๆ ที่ฉัน ไม่ได้ทำอะไรเลยทุกคนต่างคิดว่าฉันทำ ฉันร้องไห้ออกมาอย่างบ้าคลั่ง กรีดร้องอย่างกับคนบ้าไม่รู้เลยว่า 

ฉันต้องเจอกับเรื่องราวที่เลวร้ายมากขนาดนี้ได้อย่างไร ทั้งๆที่ ฉันคิดว่ามันคือทางเลือกที่ดีที่สุดของฉัน แต่ไม่เลยฉันก็ยังคงอยู่ใต้เงาของผู้หญิงคนนี้ฉันเดิม ไม่เคยมีสักครั้งที่ทุกคนจะเชื่อฉัน ทั้ง ๆ ที่ฉันก็พูดความจริง ฉันเป็นคนไม่เคยโกหกใคร แต่ทำไมทุกคนถึงคิดว่าฉันเป็นคนแบบนี้ ทำไมทุกคนถึงไม่เชื่อฉันกลับเชื่อผู้หญิงที่ชื่อต้องตา

"กูขอแค่มึงพูดความจริงออกมาโอม ความจริงที่มึงเก็บอยู่ในใจแล้วกูจะทำตามที่มึงต้องการ กูขอแค่มึงเชื่อใจกูและจะไม่ยอมปล่อยมือกูเหมือนที่กูไม่อยากปล่อยมึง กูขอแค่มึงพูดออกมากูก็พร้อมที่จะทำตามทุกอย่าง"

"ออกไปจากชีวิตกูซะ กูขอแค่ให้มึงออกไปจากชีวิตกูแค่นี้ก็ดีพอแล้วและเป็นสิ่งที่กูต้องการ"

"คำพูดของมึงทำให้กูเจ็บดีว่ะ ตั้งแต่รู้จักกับมึงมาหลายสิบปีครั้งนี้มึงพูดเจ็บที่สุด กูเจ็บมากเจ็บที่มึงเชื่อเขาไม่เชื่อกู มึงทำให้กูเกลียดมึงเข้าไส้มึงทำให้กู เกลียดมึงมาก ทั้งๆที่กูไม่เคยเกลียดใครเลย"

ฉันเช็ดน้ำตาที่ไหลออกมา เช็ดน้ำตาที่ไหลกับความเจ็บปวดที่พวกเหี้ย ๆ นี้มันทำกับฉัน คนเหี้ยพวกนี้ไม่มีค่ามากพอที่จะให้ฉันเจ็บปวดอีก ความเจ็บปวดเหล่านั้นทำให้ใจของฉันมันด้านชาในที่สุดฉันก็ยอมรับมันได้แล้ว ฉันหันไปหาต้องตาที่ยืนยิ้มเหมือนคนที่ชนะฉันได้แล้ว และใช่เธอชนะฉันและชนะฉันแบบนี้มาตลอดครั้งนี้ก็ด้วย ฉันไม่อยากแย่งชิงอะไรกับเธออีกต่อไปแล้ว ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว

"ส่วนมึงต้องตาตอนนี้มึงชนะแล้วนะ มึงควรดีใจกับชัยชนะที่แลกมาด้วยความแปดเปื้อนของคนอื่นดี ๆ ล่ะ รอคอยกูหน่อยนะต้องตา สักวันลูกที่มึงบอกว่าเป็นลูกของมันจะทำให้มึงอับอายเหมือนกูเลยวันนี้ มึงจำเอาไว้ ว่ากูไม่ให้อภัยพวกมึงทุกคนในวันนี้ พวกมึงทำให้กูเจ็บกูก็จะทำให้พวกมึงเจ็บปวดเหมือนกู"

"พวกมึงดีใจไปเถอะ สักวันมึงก็ต้องเสียใจยิ่งกว่ากู อีตอแหล มึงทำให้กูเจ็บแสบมากจริง ๆ มึงทำให้กูสามารถเกลียดคนทีเดียวพร้อมกันได้ทั้งหลายคน จำหน้ากูเอาไว้นะชาตินี้หรือชาติไหน ๆ กูก็จะตามจองล้างจองผลาญพวกมึงทุกคนทำให้พวกมึงต้องเจ็บปวดเหมือนอย่างที่กูเป็น!!"

ตัวฉันสั่นไปหมดน้ำตาที่ไหลออกมามันเจือไปด้วยเสียงหัวเราะเหมือนกับคนเสียสติ ฉันไม่คิดที่จะหันกลับไปมองหน้าของพวกมันทุกคน ฉันพาร่างกายที่แสนเจ็บปวดจากการโดนนินทาต่อว่าจากทุกคน การแต่งงานที่ถูกจัดขึ้นพังไม่เป็นท่าพร้อมกับการโดนหยามในครั้งนี้ พวกมันทุกคนสาระเลวกันทั้งนั้น

อึก..

ฮืออออออๆ

หยดฝนมันค่อย ๆ ตกลงมาอย่างช้า ๆ จากเบา ๆ กลายเป็นหนักหน่วงฝนที่เริ่มแรงพร้อมกับพายุที่โหมกระหน่ำฉันที่เดินตามทางมาอย่างไร้จุดหมาย ฉันไม่คิดที่จะกลับบ้านไม่คิดที่จะกลับไปที่เดิม ๆ ให้ใครได้พบเห็นอีก ฉันสงสารพ่อกับแม่ที่ต้องโดนด่าต่อว่าไปพร้อมกับฉันที่เลี้ยงลูกมาแบบนี้ทั้ง ๆ ที่พ่อแม่ฉันไม่ผิด ทั้ง ๆ ที่ฉันไม่ผิดแต่ทำไมต้องมารับเคราะห์กรรมของคนอื่นแบบนี้ด้วยล่ะ เสียงฝนกลบเสียงรถที่มาด้วยความเร็ว ฉันอยากตายไปให้พ้น ๆ ขาที่เหมือนจะความคุมไม่ได้ตอนนี้มันสั่นไปหมด มันก้าวเท้าออกไปที่กลางถนน เืพ่อเตรียมรับความตายที่ฉันต้องการ 

เอี๊ยดดดดดดดดดดดดดดด!!!!