บทที่ 28 ผมไม่ได้ซ่อนใคร

ทิวาดูนาฬิกาอีกครั้ง ตอนนี้ 8 โมงเช้า เขารีบเข้าครัวเพราะคงใกล้เวลาที่เมคินจะออกมาทานอาหารเช้า

“ข้าวต้มใช่ไหม” เสียงทักทายของเมคินดังขึ้นในขณะที่เจ้าตัวกำลังเดินออกมาจากห้อง

“ครับ” ชายหนุ่มรีบตักข้าวต้มปลาที่ส่งกลิ่นหอมใส่ชามให้เจ้าของห้อง

“ยังอร่อยเหมือนเดิมเลย นายฝีมือดีเหมือนกันนะ”

“ก็เพร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ