บทที่ 57 แค่เห็นหน้าก็มีแรง

ทุกคนเลิกงานกันหมดแล้วทั้งบริษัทจึงเหลือแต่บอสกับเลขาเพียงสองคนเท่านั้น

ทิวาเลื่อนลิ้นชักโต๊ะทำงานออก หยิบกล่องของขวัญที่เตรียมให้เมคินตั้งแต่เมื่อวานออกมา

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ชายหนุ่มเคาะประตูห้องทำงานของเจ้านายอย่างเคยพอได้ยินเสียงอนุญาตก็เปิดประตูเข้าไปทันที

“ไหวไหมครับพี่” เขาเห็นกองงานตรงหน้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ