บทที่ 92 ผมขอเลขาคืนนะครับ

“ผมชอบที่คุณพูดตรงๆ กับผมนะ เอาล่ะ ตอนนี้ทิวาก็เรียนรู้งานมากแล้ว ที่ผมยอมให้เขากลับไปก็เพราะว่างานที่นี่มันค่อนข้างลงตัวแล้ว เขาแค่อาจต้องเข้ามาประชุมบ้างก็เท่านั้น”

“ครับ ถ้ามันสำคัญผมก็จะยอมให้เขามา”

“เอาเป็นว่าเราเข้าใจตรงกันแล้วนะ”

“ทิวโชคดีที่เจอคนดีๆ อย่างคุณและครอบครัว”

“ผมโชคดีมากกว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ