บทที่ 29 ไม่ลังเลที่จะเดินจากไป

29 ไม่ลังเลที่จะเดินจากไป

“ฮึก....ฮื้อๆๆ”

เสียงร้องไห้ระงมดังมาจากศาลาริมน้ำ ร่างเล็กกำลังนั่งสะอึกสะอื้นด้วยความเจ็บปวดรวดร้าว เห็นภาพอดีตของตัวเองช่วงที่ยังอยู่กับแม่ บางวันก็ต้องอดมื้อกินมื้อเพราะถูกลุงขโมยเงินไป หนำซ้ำตัวเธอเองยังถูกลุงแท้ๆขโมยไปขายให้พวกคนรวยที่ไม่สามารถมีลูกได้ โชคดีที่แม่ของ...