บทที่ 6 6

“งั้นก็กินข้าวแล้วก็กินยาสะสิ ถ้าหมวยยอมกิน เฮียก็จะไม่ทำโทษเพิ่ม” แต่ถ้าเป็นคนอื่นอย่าได้หวังว่าเขาจะยอม อันนี้เห็นแก่ที่เธอเจ็บข้อมืออยู่หรอกนะ จะผ่อนปรนให้สักครั้งก็แล้วกัน

“โอเคค่ะ หมวยจะยอมกินข้าวกินยาแต่เฮียฉีต้องสัญญาก่อนว่าจะไม่ทำโทษหมวยเพิ่ม” รีบหันหน้ากลับมามองเขาเต็มตาพร้อมชูนิ้วก้อยของตัวเองขึ้นมาด้วย จะต้องกินยาขมๆเธอก็ต้องมีหลักประกันด้วยสิว่าเขาจะไม่เปลี่ยนใจเพิ่มโทษให้เธอจริงๆ

“เฮียพูดคำไหนคำนั้น”

“เกี่ยวก้อยสัญญากับหมวยก่อน” พูดปากเปล่าอย่างเดียวมันยังไม่พอ ต้องเกี่ยวก้อยสัญญากันก่อนเธอถึงจะสบายใจ

เพียะ นอกจากเขาจะไม่ยอมเกี่ยวก้อยกับเธอแล้ว ยังโดนเขาตีมืออีก อาฉีไม่ได้ตีแรงเขาแค่ปัดมือเธอลงเบาๆเหมือนปัดไล่แมลงหวี่

“ไร้สาระ” ทำเสียงเข้มกับทำตาดุๆใส่เธอนิดหน่อย แค่นี้อาฉีรู้ว่าหมวยไม่กลัวหรอก ก็ดูทำหน้ามุ่ยให้เขาขนาดนั้น ยังทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอใส่เขาอีก เอาอะไรมากลัว เฮ้อ เปลี่ยนจากสนใจหน้างอๆมาเป็นดึงข้อมือของเธอมาตรวจดูรอยช้ำแทนดีกว่า

“เจ็บอยู่ไหม” เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่นุ่มขึ้น เคลื่อนมือไปเช็ดคราบน้ำตาบนแก้มเนียนใสของคนตัวเล็ก สัมผัสที่มือของเขาจู่ๆก็ทำให้คนที่งอแงรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

“นิดหน่อยค่ะ” ก้มหน้าตอบกลับเขาเสียงเบา แต่ก็ถูกมือหนาของอาฉีเชยคางเธอขึ้นมา หมวยยอมสบตากับเขาและครั้งนี้เธอรู้สึกถึงบางอย่างที่ผิดปกติไป ทำไมเราใจสั่น?

“คราวหน้า ถ้าอยากไปเที่ยวจริงๆให้บอกกับเฮียว่าอยากไปมาก เฮียจะไปกับหมวยเอง แต่หมวยต้องรอเฮียบ้างเพราะเฮียงานยุ่งหมวยก็รู้ใช่ไหม” หมวยทำปากยู่แต่ก็พยักหน้าเข้าใจในสิ่งที่เขาพูด งานเฮียฉียุ่งมากจริงๆเวลาพักผ่อนเขาแทบไม่มีเลย

“งานเฮียยุ่งมากแต่ก็ไม่ใช่จะมีเวลาให้หมวยไม่ได้ ต่อจากนี้เฮียจะเคลียร์ตารางใหม่ เฮียจะหาวันว่างพาหมวยไปเที่ยวแต่ต้องสัญญาก่อน ว่าหมวยจะเป็นเด็กดีของเฮีย ตกลงไหมครับ”

เด็กดีของเฮีย ทำไมคำนี้ถึงทำให้หัวใจของเธอเต้นเป็นจังหวะแปลกๆ ใบหน้าก็ร้อน อาการแบบนี้คืออะไรหรือว่าหมวยจะป่วยเข้าแล้ว ‘ฉันร้องไห้เยอะจนจะไม่สบายเลยเหรอเนี่ย’ ก่อนหน้าที่เฮียจะมาทำตัวอบอุ่นแบบนี้ก็ไม่เห็นจะเคยใจเต้น หมวย งง

“หมวยสัญญาค่ะ”

“เด็กดี” เออพูดง่ายๆแบบนี้ก็น่ารักดีนี่แล้วทำไมกูยิ้มวะ?

พอรู้สึกว่าตัวเองกำลังยิ้มแบบไม่มีสาเหตุอยู่อาฉีก็รีบหุบยิ้มทันที เขาปล่อยข้อมือเล็กเป็นอิสระก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูงของตัวเอง ทำเป็นมองไปรอบๆห้องนอนของเธอเล็กน้อยก่อนพูดกับเธอต่อว่า

“เฮียจะให้แม่บ้านทำข้าวต้มกับอุ่นยามาให้ใหม่ และคราวนี้เฮียจะเข้ามาดูหมวยกินด้วย”

“ทำไมเฮียต้องมาดูหมวยกินด้วยละ”

คนตัวเล็กลุกขึ้นยืนบ้าง มีทำหน้าไม่พอใจเล็กน้อยแต่เธอไม่ได้แสดงอาการออกชัด เธอก็แค่ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องมาเฝ้าด้วยเขาไม่ไว้ใจเหรอ

‘เฮียมาเฝ้าแบบนี้ก็ต้องกินจริงๆนะสิ ไอ้เราก็กะว่าจะเอายาไปเททิ้งแล้วให้แม่บ้านบอกว่ากินยาแล้วเรียบร้อย แล้วเฮียมาเฝ้าแบบนี้ แผนที่คิดไว้ก็ล่มนะสิ โธ่เอ้ย’

“เพราะหมวยจะเอายาไปเททิ้งถ้าเฮียไม่คอยคุม หึหึ”

เป็นไงละ ทำหน้าเหวอไปเลยละสิ นี่เฮียฉีนะทำไมจะดูไม่ออก อยู่กันมาตั้งนานเขารู้ดีว่าเธอนะตัวแสบ

“เฮียฉีขา เฮียเหนื่อยมาทั้งวันแล้วนะ หมวยว่าเฮียกลับห้องไปพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวเรื่องกินข้าวกินยาให้จีงเป็นคนดูแลแล้วไปรายงานเฮียก็ได้” เอาวะ มารยาหญิงต้องเข้าแล้ว ปกติไม่เคยทำเสียงอ้อนเฮียฉีขนาดนี้ ตอนนี้คงต้องงัดออกมาใช้แล้วล่ะ

“ถูกของหมวยนะ วันนี้เฮียเหนื่อยมาทั้งวันแล้วจริงๆ ยิ่งตอนที่ต้องรีบไปช่วยหมวยที่ผับ ตอนนั้นเฮียเหนื่อยสุดๆเลย”

“เห็นไหมล่ะ งั้นเฮียรีบๆกลับห้องไปพักผ่อนนะคะ” เดินเข้าไปบีบๆนวดๆต้นแขนเขาสักหน่อย เฮียจะได้รีบออกไปสักที

“ไม่!”

“อ่าว ทำไมล่ะเฮีย ไหนเฮียบอกว่าเหนื่อยแล้วไง”

“ใช่เฮียเหนื่อยแล้ว แต่เฮียจะยอมเหนื่อยเพิ่มอีกหน่อยเพื่อเฝ้าหมวย เหนื่อยเพื่อเมียเฮียทำได้ หึหึหึ”

“หมวยยังไม่ได้เป็นเมียเฮีย ไม่ต้องมาเหนื่อยเพิ่มเลยค่ะ”

“ถือว่าเป็นของสมนาคุณก่อนเป็นเมียก็ได้” ตอบเธอแบบยียวนกลับไปแล้วฉีกยิ้มที่ทำให้หมวยอยากข่วนหน้าเขานัก เฮียกวน ถ้าจะกวนแบบนี้ ทำหน้านิ่งๆแบบปกติยังดีเสียกว่า

อาฉียืนควบคุมการกินข้าวกินยาของหมวยแบบที่เรียกได้ว่า จ้องเธออย่างไม่วางตาชนิดที่หมวยไม่สามารถตุกติกได้ ข้าวทุกเม็ดต้องกลืนลงคอให้หมด แต่เรื่องกินข้าวไม่ค่อยมีปัญหาเท่าไหร่ เพราะหมวยเองก็เริ่มหิวเลยทำให้เธอกินอย่างไม่อิดออด แต่ส่วนที่ยากคือตอนกินยา อาฉีรู้ว่าเธอไม่ชอบดื่มอะไรขมๆ แต่มันเป็นยาและดีต่อร่างกายของเธอ เขาต้องนั่งจ้องไม่ยอมให้เธอบ้วนยาทิ้งเด็ดขาด

“ถ้าบ้วนทิ้งเฮียจะดีดหน้าผากหมวยนะ” เป็นคำขู่ที่ใช้ได้ผลอย่างเหลือเชื่อ

“หมวยจะโกรธเฮียฉี ฮึก” พูดทั้งน้ำตา ฝืนจำใจกลืนยาลงคอจนหมดถ้วยในที่สุด กินยาเสร็จคนตัวเล็กก็กระโดดขึ้นเตียงนอนหลับใส่เขาทันที อาฉีเห็นเธอร้องห่มร้องไห้เพราะต้องกินอะไรที่ไม่ชอบเขาก็อดสงสารไม่ได้ แต่มันดีต่อร่างกายของเธอต่อให้สงสารแค่ไหนก็ต้องบังคับให้กินให้หมด ‘เฮียหวังดีกับหมวยนะ’