บทที่ 38 ผู้หญิงในอาณัติ (1)

[พาร์ท : คราม]

กูทอดมองไปทางแผ่นหลังเนียนที่โผล่พ้นออกมาจากชุดเวอร์ซาเช่ที่ซื้อให้มันด้วยตัวเอง คนตัวเล็กชักมือที่กำหมัดแน่นไปด้านหน้า สูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วหมุนตัวกลับมา

กูกระตุกยิ้มหยันเมื่อเห็นว่าดวงตาของมิวนั้นแดงก่ำ เธอคงกล้ำกลืนความทุกข์ทรมานเหมือนที่กูเคยเป็นเมื่อตอนที่มันหายจากอ้อมอกกูไปเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ