บทที่ 43 สนองเเค้น (2)

“พูดความจริงออกมา”

“... จำเป็นด้วยเหรอ?” ฉันคว้าแก้วมาตินี่ในแก้วใสมาวนดูเล่นๆ ทันทีที่เชสเตอร์โพล่งออกมาแบบนั้นพร้อมกับกอดอกแน่นด้วยสีหน้าหงุดหงิดอยู่หน้าเคาน์เตอร์บาร์ที่เขาเพิ่งจะลากฉันให้ตามมาด้วยกันเพราะฉันไม่อยากกลับ เขาดูเป็นห่วงฉันนะ... แต่ฉันกลับทำเมินไม่ฟังมันซะอย่างนั้น

ฉันก็แค่ไม่อยากพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ