บทที่ 11 บทที่ 3 : ต้นเหตุ C
“ค่ะ” ปลายฟ้าพยักหน้ารับก่อนที่ทั้งสองจะเดินเลีบยชายหาดเรื่อยไปจนถึงรีสอร์ทที่พักเดิมที่เพิ่งเชคเอ้าท์เมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา
“ว่าไงนะคะ ห้องเต็ม!” หนุ่มสาวทั้งสองอุทานถามออกมาแทบพร้อมเพรียงกัน
“ค่ะ พอดีมีคนจองเพิ่ม ตอนนี้เต็มหมดแล้วค่ะ” รีเซฟชั่นสาวตอบ ใบหน้ายังคงนิ่งไม่ยิ้มไม่บึ้งตึงแต่ดูเป็นมิตร
“งั้นเราไปหาบังกะโลแถวนี้พักก่อนไหม?”
“มันเต็มก็จริงนะคะ แต่ว่ามีห้องหนึ่งที่นักท่องเที่ยวเพิ่งเช็กเอ้าท์ออก แขกคืนมาห้องหนึ่งน่ะค่ะ เพื่อนกลับไปพร้อมเรือเที่ยวเมื่อเช้า”
“เหลือห้องเดียวเองเหรอคะ”
“ช่วยดูอีกทีให้ละเอียดได้ไหมครับ เราต้องการสองห้อง” ทรงพลมองหน้าปลายฟ้า เขาไม่อยากให้ฝ่ายหญิงเสียหาย “เราไม่ได้เป็นนักท่องเที่ยวมาแบบคู่รักน่ะครับ แต่พอดีว่าพวกเพื่อนๆ กลับกันไปก่อน เราติดพายุออกไปไม่ได้ เลยจำเป็นต้องอยู่ค้างอีกคืน คือ...ผมเป็นรุ่นพี่ไม่อยากให้น้องเสียหายถ้าพักห้องเดียวกันนะครับ”
“แต่เราเหลือห้องเดียวจริงๆ ค่ะ”
“ไม่เป็นไรหรอกค่ะพี่พอล ห้องเดียวได้ ปลายไว้ใจพี่พอล” ปลายฟ้าเอ่ยปาก
“งั้นเช็กอินนะคะ” พนักงานสาวต้อนรับทำท่ากำลังจะคีย์ข้อมูล
“ค่ะ ตามนั้นเลย”
พนักงานพาทั้งสองมาที่ห้อง ก่อนที่จะเข้าพักแล้วก็พักอิริยาบถ จู่ๆ บรรยากาศที่ทั้งสองต้องอยู่ร่วมห้องกันมันก็ทำให้ทรงพลถึงกับเหงื่อแตก จริงอยู่ว่าเขาแอบรักปลายฟ้าอยู่ลึกๆ แต่ที่เคยว่าไว้ว่าเขาไม่อาจเอื้อม
“พี่พอลร้อนเหรอคะ” ปลายฟ้าเข้ามานั่งข้างๆ รุ่นพี่ก่อนหันมาใช้กระดาษเช็ดหน้าซับเหงื่อให้เขา ความใกล้ชิดทำให้เขาได้สัมผัสกลิ่นหอมอ่อนๆ ของหญิงสาว เพื่อนๆ หลายคนบอกว่าปลายฟ้าเองก็มีใจให้เขาอยู่ไม่น้อย ตอนนี้เขาสับสนลังเลใจมากเหลือเกินว่าจะสารภาพความจริงออกไปดีหรือจะทนเก็บไว้อึดอัดใจอยู่ภายในเพียงคนเดียวเพราะความต่ำต้อยทางสังคม
“เอ่อ ไม่ครับ พี่ว่าออกไปหาอะไรทานกันดีกว่า” เขาลุกพรวดขึ้น เมื่อรู้ว่าร่างกายตนเองเริ่มก่อปฏิกิริยาอะไรบางอย่าง
“อ้าว เพิ่งกินข้าวมานี่คะ พี่พอลหิวอีกแล้วเหรอ” ปลายฟ้าพูดอย่างงงๆ
‘หิวเรานั่นแหละปลายฟ้า’ ชายหนุ่มตอบในใจ เหงื่อยังคงซึมออกมาอย่างยากจะควบคุม
“ดูสิ พี่พอลเหงื่อออกเต็มเลย พี่พอลร้อนก็อาบน้ำเถอะนะคะ เดี่ยวปลายลงไปเดินเล่นที่ริมหาดของรีสอร์ท พี่พอลทำธุระเสร็จปลายจึงจะกลับมา”
ปลายฟ้าตอบด้วยเสียงสดใส ก่อนที่ทรงพลจะหายตัวเข้าไปห้องน้ำ สักพักใหญ่เขาจึงอกมาแบบท่อนล่างมีผ้าเช็ดตัวสีขาวผืนเดียวห่อหุ้มตัวไว้ เขาปล่อยตัวปล่อยใจตามสบายเพราะคิดว่าปลายฟ้าลงไปเดินเล่น แต่ระหว่างส่องกระจกอยู่นั้นพบว่ารุ่นน้องสาวสวยนอนตะแคงมองร่างกายของเขาอยู่พร้อมเผยรอยยิ้มแสนเจ้าเล่ห์ที่เห็นภาพเขา
“นะ...นี่น้องปลายอยู่บนนี้ตลอดเหรอครับ” เขาหมุนตัวขวับมามองร่างน้อยที่หัวเราะคิกๆ บนเตียงกว้าง
“ก็ใช่น่ะสิคะ ปลายไม่รู้จะไปไหนนิ่” เธอตอบขณะหยัดร่างลุกขึ้นแล้วเดินเข้ามาใกล้เขา มีคนเล่าว่าทรงพลหลงรักเธอมานาน อีกอย่างปลายฟ้าเป็นหลานสาวคนสวยของไฮโซนามสกุลดัง อายุก็ขนาดนี้แล้วยังไม่มีคนรักเลยขณะที่เพื่อนวัยเดียวกันต่างมีแฟนกันหมด ถ้าเธอจะลองริรักและเรียนรู้จากเขาก็ไม่น่ามีอะไรผิด ปลายฟ้าไม่สนใจหรอกเรื่องวรรณะสูงต่ำแบบที่ใครเตือนน่ะ สิ่งที่หญิงสาวคิดตอนนี้ เธอต้องการรักแท้... ความรักดีๆ จากใครสักคน
“พี่พอลเคยจูบใครไหมคะ?” หญิงสาวเอ่ยถามหัวใจสั่น
“ฮ๊า ไงนะครับ” ทรงพลตัวแข็งทื่อ รู้สึกเลือดในกายปั่นป่วน และยิ่งพบว่ามันร้อนมากแทบร้อนทะลุอกเมื่อร่างน้อยๆ เอื้อมแขนสวยๆ คล้องคอเขา แล้วเบียดเรือนกายหอมๆ ของเธอเข้าแนบชิดเขา
ดวงตาโตๆ ยั่วหัวใจของปลายฟ้ามองเขาจากใต้คาง ชายหนุ่มกลืนน้ำลายเอื้อกใหญ่
“น้องปลายพูดอะไร?”
“ปลายถามว่าพี่พอลเคยจูบใครไหม... แบบนี้”
