บทที่ 126 คำสั่งของกษัตริย์

“เจ้าไม่ต้องมาแก้ตัวแทนพระชายาของข้า ข้ารู้ว่าเจ้ามีใจให้กับนางจึงยอมรับผิดแทนนางเช่นนี้ ถึงข้าจะอภัยให้เจ้าที่มีใจให้สตรีของข้า แต่นั่นเป็นเพราะเจ้าหวังดีกับข้าจนยอมใช้ตัวเองเพื่อลองใจนาง ว่านางจริงใจต่อข้ามากเพียงใด ข้าจึงพอเข้าใจได้ว่าการที่เจ้าได้พูดคุยกับนางนานวันเข้าอาจทำให้เจ้าเผลอมีใจให้นาง ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ