บทที่ 112 ดาบแรกของไหลเยี่ยนฟาง

โต้วจื่อจิงรีบโขกศีรษะลงบนพื้นหินอ่อนอีกคราจนเสียงดังกึกก้อง สุ้มเสียงที่เอ่ยทูลต่อหน้าพระพักตร์สั่นเครือ ชายเฒ่าแสร้งตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จคล้ายคนที่กำลังสำนึกบาปอย่างสุดซึ้ง

“ฝ่าบาท! กระหม่อมตระหนักดีว่าในอดีตยามที่บ้านเมืองเผชิญทุกข์ภัย หอการค้าตระกูลจงเคยยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือราชสำนักจริง ทว่า...