บทที่ 120 จดหมายลับถึงตระกูลกู้2/2

ในยามที่ถ้อยคำถูกเปล่งหลุดออกมาจากริมฝีปากบาง หญิงสาวยังคงสะท้านไหวเป็นพัก ๆ ราวกับคนเป็นไข้หนาว น้ำเสียงของนางแผ่วเบาราวกระซิบ ทว่ากลับเต็มไปด้วยความเคียดแค้น บางจังหวะที่เอ่ยถึงวินาทีสิ้นใจของจงเจียวมิ่งผู้เป็นมารดา สุ้มเสียงก็ยิ่งสั่นเครือจนขาดห้วงไปอย่างทรมาน ดวงหน้าสวยยังคงซุกซบอยู่กับอกเสื้อขอ...