บทที่ 55 จดหมายบอกลากับถุงหอมไม่อาจคืน2/2

ยามเมื่อแสงสาดส่องเข้ามาในห้อง เฟยห้าวซุนค่อย ๆ ลืมตาขึ้นด้วยความรู้สึกหนักอึ้งไปทั้งวรกาย ทว่าภายในอ้อมกอดที่ควรมีร่างบางแนบชิดกลับว่างเปล่า ถังอวี่ถงมิได้อยู่ตรงนั้นเสียแล้ว เหลือทิ้งไว้เพียงร่องรอยแห่งสวาทและกลิ่นอายจากพิษบุปผาคลั่งที่ยังอบอวลอยู่ในอากาศ

เฟยห้าวซุนค่อย ๆ ยันกายอันอ่อนล้าขึ้นนั่ง...