บทที่ 95 บุตรชายของข้าเป็นคนดี2/2

โต้วหวายจู๋แผดเสียงด่าทอไม่หยุดหย่อนหมายจะใช้เสียงข่มขวัญ ทว่าไหลเยี่ยนฟางกลับทำเพียงปรายตามองด้วยความสมเพช นางมิได้มีทีท่าสะทกสะท้านแม้แต่น้อย ก่อนจะเอ่ยแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลังจนอีกฝ่ายถึงกับชะงัก

“ท่านมิจำเป็นต้องโวยวายเสียงดังไปหรอก ฮูหยินโต้ว...” นางเว้นจังหวะพลางจ้องลึกเข้าไปในด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ