บทที่ 152 แคว้นตงเฉียนยังอยากมีแผ่นดินเป็นของตนเอง

ตลอดสิบห้าวันที่อยู่เมืองหลวง ลู่ชิงเข้าไปช่วยดูแลร้านเกือบทุกวัน แต่มีบ้างที่หยุดเพื่อไปดูร้านของครอบครัว ลูกค้าทั้งบุรุษและสตรียังคงลงชื่อจองเวลาไว้ เพราะคนที่ยังไม่ตัดสินใจทำเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้น จากคนที่ทำไปสองสามครั้ง ผิวหน้าที่เปล่งปลั่งน่ามองช่วยทำให้ตัดสินใจได้ง่ายขึ้น 

แม้แต่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ