บทที่ 252 ขออนุญาตว่าที่ภรรยาใช้อาวุธสังหารปราบศัตรู

เซียวหนิงหลงเดินครุ่นคิดจนมาถึงที่พัก เมื่อเห็นว่าลู่ชิงกำลังจ้องตนอยู่จึงส่งยิ้มบาง ๆ ให้แทน เพราะไม่ต้องการให้ลู่ชิงรู้ว่าตอนนี้ตนกำลังคิดเรื่องการปราบศัตรู แต่สิ่งที่เซียวหนิงหลงคิดมันตรงข้ามกันทั้งหมด ลู่ชิงจะไม่รู้ปัญหาเรื่องที่เซียวหนิงหลงกำลังคิดได้อย่างไร นางไม่ใช่เด็กน้อยไม่รู้ความเสียหน่อย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ