บทที่ 124 นิสัยเอาแต่ใจช่างเหมือนกัน

ทั้งสองเดินลงจากเขามาถึงบ้านก็ปลายยามเซินพอดี เฉินมู่หยางอุ้มจ้าวเฟยเฟยเดินข้ามก้อนหินมาตามลำธาร จางซือเหยียนที่อาสาเลี้ยงเด็กๆถึงกับส่ายหน้า หลงพระชายาเพียงนี้หากไม่ติด/ไปชายแดนคงหัวปีท้ายปีกระมัง ก่อนจะเอ่ยกระเซ้าทั้งคู่

"มิใช่ไปเก็บเห็ดเท่านั้นหรอกหรือ เหตุใดถึงทำท่าทางหมดแรงจนต้องหามกันลงมา ไปเก...