บทที่ 25 อย่าเดินโง่ๆจนตกสะพานเล่า

ทั้งสามคนเดินไปแล้ว มีเพียงเฉินผิงผิงที่หลินเฉินอี้เอานางขี่คอ หลินเหมยเซียงมองบุตรชายก็ยิ้ม พี่น้องมากมายอี้เอ๋อร์ไม่เคยยิ้มหรือเล่นกับใครสักคน แต่มาบัดนี้กลับยอมให้เด็กผู้หญิงชาวบ้านขี่คอ แต่ว่าไปก็แปลกเหตใดคู่แฝดสองคนนี้กลับไปเหมือนคนผู้นั้นที่เมืองหลวงยิ่งนัก

หรือเพราะว่าน้องชายเฉินคนนี้ไม่ยอมโ...