บทที่ 30 ให้คนที่ก่อเรื่องร่วมกันชดใช้เงินให้กับนาง
จ้าวเฟยเฟยมองหน้าคนที่มาใหม่ สายตาเหลือบไปเห็นเฉินมู่หยางนางพยักหน้าก่อนจะเอ่ยกับซุนเต๋อฉาย
"ท่านอาจารย์ ลูกศิษย์ของท่านกล่าววาจาหมิ่นประมาทผู้อื่น ทำร้ายจิตใจของข้าน้อย เช่นนั้นข้าน้อยต้องการให้พวกเขาขอขมาข้าที่หน้าประตูเมืองทุกวันสามเวลาเป็นเวลาเจ็ดวันเจ้าค่ะ ส่วนบัณฑิตหลี่ติดเงินข้าอยู่แปดสิบห้า...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 ฉันยังไม่ตายอีกหรือ
2. บทที่ 2 วิญญาณข้ามภพ
3. บทที่ 3 มีใบหย่าก็หาผัวใหม่ได้
4. บทที่ 4 ไม่หย่าก็ไม่หย่าสิคิดว่าง้อหรือ
5. บทที่ 5 เป็นนายพรานแบบไหนเนื้อยังไม่มีให้ลูกกิน
6. บทที่ 6 เจ้าว่าใครเด็กเปรต
7. บทที่ 7 ทวงสินเดิม
8. บทที่ 8 เสี้ยมให้หมากัดกัน
9. บทที่ 9 บ้านเฉินถูกยกเลิกงานแต่ง
10. บทที่ 10 เจ้าอยากเป็นลูกรักเพียงนั้นเชียว
11. บทที่ 11 สร้างที่พัก
12. บทที่ 12 ท่านแม่ข้าขอนอนด้วย
13. บทที่ 13 นางไม่สบาย
14. บทที่ 14 มีแม่เลี้ยงก็เหมือนมีพ่อเลี้ยง
15. บทที่ 15 ถ้าได้ขึ้นสวรรค์แม่จะเตะเรียงตัวเลย
16. บทที่ 16 ข้าเป็นสามีของนางมิใช่หรือ
17. บทที่ 17 ความลับของจี้หยก
18. บทที่ 18 ให้ท่านช่วยทวงหนี้
19. บทที่ 19 เหตุใดเด็กทั้งสองไม่มีส่วนคล้ายเขาเลย
20. บทที่ 20 สองแม่ลูกสกุลหลิน
21. บทที่ 21 เชื่อเมียแล้วจะเจริญเคยได้ยินหรือไม่
22. บทที่ 22 ออกหน้าปกป้องนาง
23. บทที่ 23 เด็กร้องไห้ถึงมีลูกอมกิน
24. บทที่ 24 ค่าจ้างรื้อถอนบ้าน
25. บทที่ 25 อย่าเดินโง่ๆจนตกสะพานเล่า
26. บทที่ 26 ต่างคนต่างไปแล้วกัน
27. บทที่ 27 ระบายความอัดอั้น
28. บทที่ 28 ตีกลองร้องเรียน
29. บทที่ 29 ทวงหนี้
30. บทที่ 30 ให้คนที่ก่อเรื่องร่วมกันชดใช้เงินให้กับนาง
31. บทที่ 31 ฟ้องหย่าแทนมารดา
32. บทที่ 32 นางจ่ายภาษีได้หรือ
33. บทที่ 33 ข้าโกนหนวดเพื่อเจ้าเลยนะ
34. บทที่ 34 ลืมตัวไปหน่อย
35. บทที่ 35 ทำทะเบียนบ้านให้สองแม่ลูก
36. บทที่ 36 พรุ่งนี้ค่อยอาบก็ทัน
37. บทที่ 37 ในที่สุดก็เรียกนางว่าแม่
38. บทที่ 38 รู้วิธีใช้จี้หยก
39. บทที่ 39 ผีหลอกจนหัวโกร๋น
40. บทที่ 40 จะถูกฟันตรงไหนก็ได้แต่ใบหน้าห้ามมีรอย
41. บทที่ 41 ถูกกล่าวหาว่าเลี้ยงภูตผี
42. บทที่ 42 แหย่เสือหลับให้ตื่น1
43. บทที่ 43 แหย่เสือหลับให้ตื่น2
44. บทที่ 44 มิติขี้เหนียว
45. บทที่ 45 หาอาหาร
46. บทที่ 46 เงินจ๋าเรียกแม่สิลูก
47. บทที่ 47 มองนางด้วยภาพลักษณ์ใหม่
48. บทที่ 48 ท่านแม่ข้าสอนเรื่องความสามัคคี
49. บทที่ 49 แจกอาหาร
50. บทที่ 50 เฉินมู่หยางกลัวเมีย
51. บทที่ 51 บ้านใหญ่จะไปเมืองหลวง
52. บทที่ 52 พาบุตรชายมากราบอาจารย์
53. บทที่ 53 นับว่าท่านพ่อยังรู้ความ
54. บทที่ 54 สำรวจมิติจริงจัง
55. บทที่ 55 นางมาจากไหนกันแน่
56. บทที่ 56 สั่งสอนเฉินเฉิง
57. บทที่ 57 ชื่อเสียงเมียไม่เบาเลย
58. บทที่ 58 เรียนรู้จากเมียมาก็ต้องใช้
59. บทที่ 59 ขึ้นเขาหาเสบียง1
60. บทที่ 60 ขึ้นเขาหาเสบียง2
61. บทที่ 61 เขาจะรอจนนางเชื่อใจ
62. บทที่ 62 บ้านใหญ่จากไปแล้ว
63. บทที่ 63 ทำไมเขารวยขนาดนี้กัน
64. บทที่ 64 สร้างความสนิทสนมกับชาวบ้าน
65. บทที่ 65 หาเรื่องผิดคน
66. บทที่ 66 ขอสามีทำการค้า
67. บทที่ 67 คิดขายเมียข้าใครให้ความกล้าเจ้ากัน
68. บทที่ 68 พบหน้าอาจารย์
69. บทที่ 69 ของพี่ยังโตกว่าเห็ดกองนี้อีก
70. บทที่ 70 จัดการบิดาสารเลวกับแม่เลี้ยง
71. บทที่ 71 ที่แท้นางชื่อจ้าวเหลียนเฟย
72. บทที่ 72 ข้าต้องการให้ชาวบ้านมีรายได้
73. บทที่ 73 ข้าจะสอนความเป็นสตรีให้กับเจ้า
74. บทที่ 74 เจ้ายินดีแต่งงานกับข้าหรือไม่
75. บทที่ 75 มาเจรจาการค้าครั้งแรก 1
76. บทที่ 76 มาเจรจาการค้าครั้งแรก 2
77. บทที่ 77 นับว่าท่านพ่อได้กำไรไปแล้ว
78. บทที่ 78 ให้รางวัลพนักงานดีเด่น
79. บทที่ 79 วางเพลิง
80. บทที่ 80 ข่าวร้ายของบ้านใหญ่
81. บทที่ 81 สหายเฒ่าของสามีมาหา
82. บทที่ 82 เรื่องบังเอิญไม่มีในโลก
83. บทที่ 83 ข้าแค่ช่วยทำหมันให้เท่านั้น มิต้องขอคุณหรอก
84. บทที่ 84 สามีไม่อยู่การค้าราบรื่น
85. บทที่ 85 ข้าไม่กล้ารับคำขอโทษจากเจ้าหรอก
86. บทที่ 86 อาสามกับอาหญิงเล็กหายไป
87. บทที่ 87 ช่วยเหลือบุตรสาวเจ้าเมือง
88. บทที่ 88 ให้ทุกข์แก่ท่านทุกข์นั้นถึงตัว
89. บทที่ 89 แถวนี้นอกจากเจ้ายังมีใครโง่กว่าอีกหรือ
90. บทที่ 90 ขอสัญญาสองปีจะสร้างฐานะให้คู่ควรท่าน
91. บทที่ 91 เมียบอกว่าเชื่อเมียแล้วจะเจริญ
92. บทที่ 92 ถูกลอบสังหาร
93. บทที่ 93 ตัดขาดพวกเขาจะดีที่สุด
94. บทที่ 94 เด็กคนนี้สังหารมากี่คนแล้วนะ
95. บทที่ 95 พี่น้องสกุลหลิว
96. บทที่ 96 รู้สึกหวั่นไหว
97. บทที่ 97 ไปพบพวกเขาสักหน่อย
98. บทที่ 98 พบหน้าเฉินหยวน
99. บทที่ 99 ศึกชิงมารดา
100. บทที่ 100 ความลับของหลินเฉินอี้
101. บทที่ 101 หากท่านต้องการใครสักคนพวกเราจะไม่ขัดขวาง
102. บทที่ 102 หากยังไร้อำนาจจงอยู่ให้ห่าง
103. บทที่ 103 ข้าไม่ได้มีความอดทนมากนัก
104. บทที่ 104 ท่านอ๋องกลัวเมียมีเสียชื่อหมด
105. บทที่ 105 เจ้าเป็นใครกันแน่
106. บทที่ 106 มีเงินก็ใช้เงินแก้ปัญหาสิตาเฒ่า
107. บทที่ 107 ทรงเห็นหรือไม่ว่าท่านอ๋องน้อยเติบโตได้ดีเพียงใด
108. บทที่ 108 งานเลี้ยง
109. บทที่ 109 นางเป็นมารดาที่ดีกว่าข้า
110. บทที่ 110 จินหลินถูกงูกัด
111. บทที่ 111 ที่แท้ก็ยังบริสุทธิ์
112. บทที่ 112 ข้าไม่เคยเกลียดเจ้า
113. บทที่ 113 หรือฝ่าบาทจะมีบุตรนอกสมรส
114. บทที่ 114 ตามล่าให้เจอ
115. บทที่ 115 เจ้าเอาตาข้างไหนมองว่าเมียตัวเองอ่อนแอ
116. บทที่ 116 ในที่สุดก็หาเจอ
117. บทที่ 117 หากไร้ซึ่งอำนาจจะต่อรองกับผู้ใดได้
118. บทที่ 118 ในที่สุดก็เจอทายาทของนาง
119. บทที่ 119 ที่แท้ก็สายเลือดเดียวกัน
120. บทที่ 120 ขายน้ำตาลทรายขาว
121. บทที่ 121 ต่างเปิดเผยความลับของกันและกัน
122. บทที่ 122 ยอมให้เขาเข้าหอ
123. บทที่ 123 ข้าคิดดีแล้ว
124. บทที่ 124 นิสัยเอาแต่ใจช่างเหมือนกัน
125. บทที่ 125 ข้าไม่อยากให้ท่านไป
126. บทที่ 126 อาลัยคนรัก
127. บทที่ 127 ใจหาย
128. บทที่ 128 ข้าจะรอท่าน
129. บทที่ 129 เดินทางไปชายแดน
130. บทที่ 130 จัดการคนมาก่อกวน
131. บทที่ 131 นางมีฐานะอะไรกันแน่
132. บทที่ 132 ปกป้ององค์ชายแปด
133. บทที่ 133 ปะทะกับนักฆ่า
134. บทที่ 134 สกุลหลี่ที่แท้ก็แค่นี้
135. บทที่ 135 เหตุใดพวกเจ้าคล้ายกันนัก
136. บทที่ 136 เริ่มระแคะระคาย
137. บทที่ 137 ในที่สุดก็มาจนได้
138. บทที่ 138 ทุกคนดีใจ
139. บทที่ 139 เจอหน้ากันครั้งแรก
140. บทที่ 140 นางตั้งครรภ์แล้ว
141. บทที่ 141 ดักเหยื่อตัวใหญ่
142. บทที่ 142 เลื่อนตำแหน่งเป็นรองแม่ทัพ
143. บทที่ 143 ความจริงที่อยู่ตรงหน้า
144. บทที่ 144 ให้นางระวังตัว
145. บทที่ 145 พวกท่านเป็นใครกันแน่
146. บทที่ 146 ล่วงรู้ฐานะสามี
147. บทที่ 147 ถามข่าวคราวลูกเมีย
148. บทที่ 148 รู้ฐานะตนเอง
149. บทที่ 149 บิดาเช่นนี้ไม่มีก็ได้
150. บทที่ 150 ที่แท้นางคือพระสนม
151. บทที่ 151 อยากเห็นหน้าคนสกุลหลี่
152. บทที่ 152 ได้พบหน้าเสิ่นอิงฮวา
153. บทที่ 153 ที่แท้เด็กๆคือบุตรเจิ้นเป่ยอ๋อง
154. บทที่ 154 คลอดบุตร
155. บทที่ 155 แฝดสาม
156. บทที่ 156 ออกเดือนกลับบ้าน
157. บทที่ 157 กลับบ้านมาหาลูกเมีย
158. บทที่ 158 มีคำสั่งให้กลับเมืองหลวง
159. บทที่ 159 เขาเข้าออกมิติได้เองหรือ
160. บทที่ 160 สำหรับพวกเราเจ้าคือครอบครัวเสมอ
161. บทที่ 161 สกุลจินเตรียมจัดงานแต่ง
162. บทที่ 162 เฉินเหว่ย-หลินซินซิน
163. บทที่ 163 ลูกหลานย่อมมีวาสนาของตนเอง
164. บทที่ 164 ซื้อของไปฝากบุตรชาย
165. บทที่ 165 นางยอมรับมารดาแล้วหรือ
166. บทที่ 166 ข้าอยากอยู่ที่นี่
167. บทที่ 167 อาสามกลับมา1
168. บทที่ 168 อาสามกลับมา2
169. บทที่ 169 ข้าจะรอท่านพ่อกับท่านแม่ที่เมืองหลวง
170. บทที่ 170 ออกเดินทางไปเมืองหลวง
171. บทที่ 171 ตั้งครรภ์อีกครั้ง
172. บทที่ 172 เจ้ากับลูกสำคัญที่สุด
173. บทที่ 173 เจ้าอยากติดตามข้าหรือไม่
174. บทที่ 174 มาถึงเมืองหลวง
175. บทที่ 175 พี่น้องพบหน้า
176. บทที่ 176 นางคือไข่มุกสกุลมู่
177. บทที่ 177 เตรียมจัดงานต้อนรับ
178. บทที่ 178 งานเลี้ยงเปิดตัวหลานสาว
179. บทที่ 179 เคยห้ามท่านได้หรือ
180. บทที่ 180 คืนสู่ฐานนันดร
181. บทที่ 181 สมรสพระราชทาน
182. บทที่ 182 แต่งตั้งรัชทายาท
183. บทที่ 183 รับเจ้าสาว
184. บทที่ 184 แต่งงาน
185. บทที่ 185 เริ่มต้นชีวิตคู่อย่างจริงจัง
186. บทที่ 186 กลับอวี๋หยาง
187. บทที่ 187 สัญญารักตลอดกาล (จบบริบูรณ์)
ย่อ
ขยาย
