บทที่ 90 ขอสัญญาสองปีจะสร้างฐานะให้คู่ควรท่าน

ภายในห้อง ไป๋เซิงนั่งบนเก้าอี้ไม้ ทั้งสองไม่เอ่ยอันใดมากนัก จินเย่วเองก็ประหม่านางบิดผ้าเช็ดหน้าในมือจนแทบขาดก่อนที่ไป๋เซิงจะเอ่ยออกมา

"คุณหนูไป๋ มิใช่ว่าข้าไป๋เซิงรังเกียจท่าน มีสตรีที่งามพร้อมเช่นนี้ข้าต้องสั่งสมบุญกี่ชาติถึงจะได้รับวาสนาเช่นนั้น แต่ข้ายากจนและต่ำต้อย มองทางไหนก็ไม่คู่ควรกับท่าน"...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ