บทที่ 15 มองดูเธอได้ทำในสิ่งที่รักอีกครั้ง

ช่วงเวลาเกือบเที่ยงคืน นทีครามนั่งพิงหัวเตียงในห้องพักที่มืดสลัว สายตาจับจ้องหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่นิ่ง ๆ ชายหนุ่มลอบถอนหายใจยาวพลางนึกหงุดหงิดตัวเองที่เฝ้ารอคอยข้อความจากรุ่นน้องปีหนึ่งอย่างเอาเป็นเอาตาย จนกระทั่งระบบสั่นเตือนสั้น ๆ ดังขึ้นพร้อมแสงสว่างวาบ

ติ๊ง!

[ เพียงพิญ: หนูเพิ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ