บทที่ 17 กลัวว่าจะหวนกลับไปทำร้ายเธออีกครั้ง

ช่วงบ่ายแก่ ๆ เพียงพิณแวะมานั่งที่โต๊ะม้าหินอ่อนหน้าห้องชมรมเพื่อจัดเตรียมรายการอุปกรณ์สำหรับทีมสารคดี มือเรียวเปิดกระเป๋ากล้องออกเช็กของทว่ากลับพบกับความว่างเปล่าในช่องเก็บของสำคัญ

“แย่แล้ว…ผ้าเช็ดเลนส์หายไปไหนเนี่ย” หญิงสาวพึมพำด้วยความตื่นตระหนก เธอลนลานค้นช่องเล็กช่องน้อยอยู่พักใหญ่แต่ก็ไร้วี่แ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ