บทที่ 18 ทำไมถึงรู้สึกพิเศษกว่าใคร

เสียงชัตเตอร์ดังกดติดกันสามครั้ง ก่อนที่เพียงพิณจะลดกล้องถ่ายรูปคู่ใจลงแล้วขมวดคิ้วเรียวมุ่นให้แก่ภาพบรรยากาศที่ปรากฏบนหน้าจอดิจิทัลสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ

“แสงไม่สวยเลย…” เพียงพิณพึมพำวิจารณ์ผลงานกับตัวเองเบา ๆ ด้วยความอ่อนใจ วันนี้เธอตั้งใจมาเก็บภาพทิวทัศน์รอบมหาวิทยาลัยเพื่อนำไปใช้เป็นตัวอย่างผลงานส่งใ...