บทที่ 26 ความทรงจำซ้อนทับความหึงหวง

“ภาพนี้เลื่อนลงมาอีกนิดได้ไหมคะพี่ภาคิน แสงจากโคมด้านบนจะได้ตกตรงใบหน้าคุณยายพอดี” เพียงพิณถอยหลังไปสองก้าว ยกมือขึ้นกะระยะ แล้วเอียงศีรษะพิจารณาภาพถ่ายของหญิงชราที่กำลังสานตะกร้าอยู่ใต้ต้นไม้

“แบบนี้สินะ เรียบร้อย..สมแล้วที่เป็นเจ้าของภาพ ดูแลดีสมเป็นเธอจริง ๆ ”ภาคินขยับกรอบภาพตามที่เธอบอก ก่อนจะห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ