บทที่ 27 ยิ่งอยากไกล ยิ่งต้องใกล้

เกือบสี่ทุ่มแล้ว แต่เพียงพิณยังเดินอยู่ริมถนนหน้ามหาวิทยาลัย...

เธอก้มมองโทรศัพท์เป็นครั้งที่ไม่รู้เท่าไร ข้อความจากภาคินเพิ่งส่งเข้ามาเมื่อครู่ บอกว่ามีธุระด่วนที่บ้าน ส่วนสมาชิกทีมอีกสองคนก็ต้องรีบกลับไปจัดการเรื่องส่วนตัว รถที่เรียกผ่านแอปถูกยกเลิกติดต่อกันหลายครั้งจนเธอเริ่มถอดใจ

“อะไรจะดวงซวย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ