บทที่ 29 เสียงหัวใจเธอเต้นผิดจังหวะ

แสงแดดยามเช้าสาดผ่านม่านหน้าต่างห้องพักนักศึกษาหญิง เพียงพิณนอนซุกหน้ากับหมอน ใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้งเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน มันยังคงแผ่ซ่านในอกเขาไม่หาย

สัมผัสแผ่วเบาบนหน้าผากยังชัดเจนราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่กี่นาทีก่อน นทีครามไม่ได้จูบเธอ แต่การที่เขาโน้มเข้ามาใกล้จนลมหายใจแทบประสานก...