บทที่ 18 รำลึก

"อาจารย์ปู่...เหตุใดชอบให้ข้านั่งหลับตาล่ะเจ้าคะ เมื่อใดจะสอนสรรพวิชาแก่ข้าเสียที จะให้นั่งหลับนอนหลับอีกนานเท่าใดเจ้าคะ" รัศศิกาเข้ามานั่งพับเพียบเอ่ยถาม 'มุนีฤาษีโคทะกะ' อาจารย์ตน

"เจ้าสองคนนี้ใจร้อนพอกัน มิทันไรจะให้ได้ดั่งใจตน มันน่าเขกกบาลเสียทั้งคู่!"

"หืมม! สองคนไหนเจ้าคะที่นี่มีเพียงข้า..พระ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ