บทที่ 67 ออกทัพ

อยากแนบเนื้อ เชื้อชวน เจ้านวลน้อง

ด้วยหมายปอง ต้องรัก เป็นนักหนา

อยากเคียงใกล้ ไล้โลม โฉมกายา

แต่มิกล้า หาญหัก เพราะรักนาง

เพียงเฝ้ามอง น้องนวล ชวนหลงใหล

ทุ่มกายใจ มอบไว้ ไม่ลาร้าง

โอบถนอม กล่อมเกลี้ยง เพียงน้องนาง

จะไม่ห่าง จากรักเจ้า เฝ้าพะนอ...

"ชายาต้องตื่นก่อนมิใช่หรือ?" 

...