บทที่ 100 ช่วยกันละไม้ละมือ

ผ่านไปราวครึ่งชั่วยาม หานลั่วอี้และไข่น้อยได้ร่วมมือกันสังหารสัตว์อสูรทุกตัวจนหมดสิ้น เยว่ฉีมองเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความตกตะลึง หลังเห็นความสามารถของไข่ธรรมดาแต่ไม่ธรรมดา แตกต่างจากหานลั่วซาน เด็กชายตัวน้อยรีบวิ่งเข้าไปกอดไข่น้อยไว้ ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มปีติยินดี หลังรับรู้ว่าอันตรายหมดสิ้นแล้ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ