บทที่ 106 เดินทางสู่ดินแดนระดับกลาง

หานลั่วอี้รีบใช้วิชาก้าวสายลมเข้าไปโอบประคองภรรยาไม่ให้ล้มลงไป

“เป็นอะไรมากหรือไม่? หน้ามืดเพราะใช้พลังจิตมากเกินไปหรือ?”

“ข้าไม่เป็นไร คงเพราะลุกขึ้นเร็วเกินไป”

‘หานลั่วอี้ภรรยาเจ้าไม่ได้เป็นอะไรมาก ไม่ต้องเป็นห่วงจนออกนอกหน้าก็ได้’ เสียงเหน็บแนมดังขึ้นเหนือศีรษะ แม้จะไม่รู้ว่าท่านอาจารย์อยู่จุด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ