บทที่ 109 นายน้อยเสิน

คนในเรือหลายคนต่างจับจ้องมายังกลุ่มหานลั่วอี้ด้วยความรู้สึกเสียดาย หากรู้ว่าพวกเขามีคนของดินแดนระดับกลางอยู่ด้วยคงจะเข้ามาทำความรู้จักไว้บ้าง จะโทษก็คงโทษตนเองที่มีตาแต่ไม่มีแววจึงมองระดับของคนพวกนี้ไม่ออก

คนของเสินเทียนใช้เวลาไม่นานก็ขนหีบขึ้นวางบนหลังสัตว์อสูรครบทุกหีบ จากนั้นคนทั้งหมดก็พากันขึ้น...