บทที่ 150 สิ่งนี้อยากจะอยู่กับท่าน [1]

“รู้แล้วก็ไปนั่ง” เสียงเรียบ ๆ ทำลายบรรยากาศเงียบสงบลงไปทันตา เสินเทียนหันเหสายตามองเยว่ฉี พบว่าหญิงสาวดวงตาเปล่งประกายไม่แพ้กัน

ร่างอรชรข้างสหายก้าวยาว ๆ มาหยุดบนแผ่นหิน ก่อนจะหย่อนตัวนั่งลง เสียงสดใสเอ่ยเรียกสามี

“ลั่วอี้ ท่านก็มานั่ง” ชายหนุ่มหยักมุมปาก ก้าวเดินมาหย่อนตัวนั่งข้างภรรยา

“อะไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ