บทที่ 194 กิจการของตระกูลเสิน [1]

“ภรรยาเจ้าฟื้นแล้ว” หานลั่วอี้เป็นกังวล คนที่นอนหลับไม่ได้สติอยู่ ๆ ก็ร้องไห้ออกมา

เขาร้องเรียกอยู่นานก็ไม่มีทีท่าว่านางจะตื่น พาให้รู้สึกหวาดกลัวไปหมด คิดไปต่าง ๆ นานา หากนางไม่ตื่นขึ้นมาเขาจะทำเช่นไร

“ลั่วอี้ เหตุใดถึงได้มีสีหน้าเช่นนี้ได้เล่า” มืออ่อนแรงยกขึ้นสัมผัสใบหน้าหล่อเหลา หานลั่วอี้...