บทที่ 232 เหตุใดไม่ดูแลให้ดีตั้งแต่แรก

หนึ่งวันผ่านไป

ร่างกายอ่อนเพลียจากการปล่อยให้หมิงเหยาเข้ามายืมร่างเริ่มรู้สึกตัว เปลือกตาซึ่งปิดสนิทมาตลอดขยับขึ้นเล็กน้อย ก่อนดวงตางดงามจะสะท้อนภาพตรงหน้าเข้าสู่สายตา

เยว่ฉีกะพริบตาสองสามครั้ง ให้ภาพตรงหน้าชัดเจน สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าคือ ใบหน้าใหญ่โต ดวงตากลมสีดำสนิท และลมหายใจซึ่งเป่ารดใบหน้า

...