บทที่ 30 การยุยงของบุคคลปริศนา

ผู้คนหนีไปเกือบหมดแล้ว หานลั่วอี้ไม่มีความคิดที่จะปกปิดพลังทั้งยังไม่ได้เป็นคนดียื่นมือเข้าไปช่วยผู้คนโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน แต่ที่เขาออกมาช่วยเพราะเห็นว่าหมู่บ้านนี้คือหมู่บ้านที่เขาต้องอยู่อาศัย ทั้งยังเหตุเกิดตรงหน้าจะทำเป็นนิ่งเฉยก็คงไม่ได้

เขาวาดมือกลางอากาศ ปราณสีฟ้าอ่อนสายหนึ่งปรากฏขึ้นเป็นสัญ...