บทที่ 43 เพื่อนบ้านน่ารำคาญ [2]

การเดินทางเข้าออกในเมืองทุกวันของทั้งสามคนไม่มีทางที่ชาวบ้านจะไม่รู้และไม่สงสัยหลังเก็บความสงสัยมาหลายวันก็มีคนทำใจกล้าเอ่ยถามพวกเขาหลังก้าวเท้าลงจากรถเทียมลา

“แม่นางเยว่ข้าเห็นเจ้าเข้าไปในเมืองทุกวันไม่ทราบว่าไปทำอันใดหรือ?” เยว่ฉียิ้มแล้วกล่าวกลับไป

“ค้าขายเล็ก ๆ น้อย ๆ”

“ข้าว่าคงไม่เล็ก ไม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ