บทที่ 82 การตอกหน้า

“ลั่วอี้เจ้ากลับมาเดินได้แล้ว” สองมือแกร่งยกขึ้นหวังจะวางบนไหล่ของบุตรชาย ทว่าหานลั่วอี้กับก้าวถอยหลังไม่ปล่อยให้เขาได้ทำดั่งใจนึก

หานฉิงอี้ไม่คิดว่าบุตรชายจะกล้าฉีกหน้าเขา ปฏิกิริยาของเขาทำชายสูงวัยหยุดชะงัก หน้าเจื่อน รอยยิ้มยินดีหายไปเปลี่ยนเป็นความหงุดหงิดเล็กน้อย

ใช่ แค่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ