บทที่ 188

ให้ตายสิ เด็กของกูแม่งโคตรบ้าเลย

วินาทีหนึ่งเขายังยืนอยู่ ฝ่าแนวรับไปได้เหมือนกระสุน แล้ววินาทีต่อมา—

ตูม

หัวใจกูหยุดเต้นไปเลย กูสาบานต่อพระเจ้าว่ามันหยุดไปแล้ว พอเห็นเขากระแทกพื้นสนามแบบนั้น กูแทบจะพุ่งลงไปในสนามด้วยตัวเองอยู่แล้ว ทั้งตัวกูมันกรีดร้องให้ออกไปลากเขาออกมา พาไปไว้ที่ไหนสักแห่งที่ปลอดภ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ