บทที่ 252

ข้ายังคงตะลึงในความงดงามของบุรุษตรงหน้า ผู้ซึ่งเฝ้ารอคำบัญชาของข้าอย่างเงียบงัน ตอนนั้นเองที่ผู้ช่วยบนเวทีกลับมาพร้อมกับหีบใบเล็กซึ่งบรรจุอุปกรณ์ของข้าเอาไว้...ของที่ข้าเคยใช้กับเบบี้บอยของข้าเพียงผู้เดียว

“ถอด” ข้ากระซิบ น้ำเสียงแผ่วเบาแต่เด็ดขาดจนไม่อาจปฏิเสธ

โนอาห์กลืนน้ำลายจนลำคอขยับ เขาพยักหน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ