บทที่ 260

วันแข่งขันยังคงสั่นคลอนจังหวะหัวใจของผมได้เสมอ ผมไม่ได้เดินวนไปวนมาอีกต่อไปแล้ว ผมโตเกินกว่าจะทำเช่นนั้น แต่ข้างในกายผมยังคงขมวดตึงเป็นปมแห่งสมาธิที่เคลือบชั้นด้วยอะดรีนาลีนและความรักซึ่งผมไม่ควรแสดงออกอย่างโจ่งแจ้งในที่สาธารณะเช่นนี้ แสงไฟในสนามสาดส่องจนทุกสิ่งอาบไปด้วยเปลวไฟสีขาว เสียงโห่ร้องดังกร...