บทที่ 1066

ภูเขาเหล่านั้นเป็นเหมือนสิ่งขวางกั้นที่ธรรมขาติสร้างขึ้นและไม่สามารถก้าวข้ามไปได้ตลอดกาล เขาทำได้เพียงยืนอยู่ที่ตีนเขาและเงยหน้าขึ้นมองพวกเขา !

“ข้าเหนื่อยแล้ว พวกเจ้าออกไปได้แล้ว”

เหอเหลียนหยู่เดินโงนเงนเข้าไปในห้อง

อัครมหาเสนาบดีไต้และท่านอ๋องเหล่าโจวก็มองหน้ากัน ท่าทางของฝ่าบาทตอนนี้ ไม่รู้จริง ๆ...