บทที่ 108

"เปรี้ยง..."

สายฟ้าอันน่าตกใจที่พุ่งฟาดพาดผ่านมาหนึ่งเส้นได้ทำให้สายตาเดิมทีของผู้คนที่จับจ้องมองอยู่ที่เหยากุ้ยเหรินทั้งหมดก็เหลือบสายตาออกไป 

"ฝนจะตกแล้ว !"

ทุกคนอุทานส่งเสียงเมื่อเห็นว่าท้องฟ้าได้เปลี่ยนไป

บางคนมีปฏิกิริยาตอบสนองอย่างรวดเร็วลุกขึ้นและเริ่มมองหาที่หลบฝนแล้ว

แต่เหยากุ้ยเหรินบนเวทีก...