บทที่ 1197

ริมสระน้ำบริเวณตีนภูเขาหิมะ

จี้อู๋เจวี๋ยยืนอยู่ใต้ต้นไม้โบราณมองไปยังผืนน้ำอันสงบนิ่งและขมวดคิ้วเล็กน้อย

ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ตั้งแต่เขาก้าวเข้ามาในมิติพิเศษของยุ๋นหลัว ในใจของเขารู้สึกอึทครึมไม่สบายใจ

สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจดูเหมือนจะอยู่ใต้สระน้ำแห่งนี้

ใบบัวสีเขียวมรกตปกคลุมไปเกือบครึ่งหนึ่ง...